zaterdag 7 augustus 2010

Scheldende kinderen

Het is leuk werken met kinderen. Laat dat vooropgesteld zijn.
Kinderen kunnen je overvallen met de meest briljante opmerkingen of filosofische bespiegelingen.
En kinderen kunnen schelden. Ja, zelfs de hele kleine van amper vier kunnen dat al. Afgelopen week was er een mannetje dat tot mijn knie kwam die mij een miezerig oud wijf noemde. Nu ben ik veel, heel veel, maar een miezerig oud wijf kan ik alleen op puur fysieke grond al niet zijn. Ik kon daarentegen zijn originaliteit wel waarderen. Het was namelijk de eerste keer dat ik door een vierjarige voor miezerig oud wijf werd uitgescholden. Een andere, iets minder originele maar daarom niet minder geinige verbale oorveeg kreeg ik van een mannetje van zes die mij een knakworst vond. Ben ik ook niet natuurlijk maar ligt misschien nog wel dichter bij de waarheid dan het miezerige oude wijfje.
Met het jongetje die mij daarvoor uitmaakte had ik even daarvoor al een dilemma meegemaakt. Ik had hem gevraagd of hij het skateboard waarop hij speelde wilde afgeven aan een ander jongetje. Dat wilde hij niet maar hij moest. Hij stelde mij voor een keus. Ik kon hem het skateboard terug bezorgen en zo niet dat zou hij mij knijpen, of schoppen, of slaan, of bijten. De keus was aan mij. Ik keek naar het mannetje van vier dat inmiddels zijn handen in zijn zij had gezet om zijn boosheid nog wat meer te accentueren. Ik dacht even na. T was een gevaarlijk dilemma natuurlijk. Met het zweet in mijn handen liep ik op hem af om hem in zijn zij te kietelen. De vrede was snel getekend en we vervolgden ieder onze eigen weg.
'Miezerig oud wijf' en 'knakworst' vind ik leuk gevonden. 'Kankerhoer' wat minder. Ook dat heb ik al eens gehoord op een schoolplein. Nadat ik het jongetje bij me had geroepen en hem had uitgelegd waarom het eigenlijk zo grof is kwam hij de dag erna met een tamelijk briljant alternatief. Toen het hem even niet meezat kreeg de boosdoener in de ogen van het scheldende mannetje van onder uit de kan met een ferm 'Kangeroe!'.
Een filosofische bespiegeling was het allerminst maar een briljant gevonden opmerking dan weer wel.
Het is en blijft leuk werken met kinderen.