Als volwassene heb je dat nog wel in de hand maar wat te doen met woorden die ze overnemen van leeftijdsgenoten?
Nooit bij stil gestaan totdat ik van het weekend neefje M. het woord ‘gogol’ hoorde uitspreken in perfect en accentloos Frans. T was mij niet opgevallen als mijn zus niet meteen op hem af was gestapt om hem te melden dat hij dat toch maar beter niet kan zeggen. Gogol, zo liet ik mij vertellen, is het Franse equivalent van het Hollandse mongool. Kennelijk hebben neefje M. en nichtje B. dit ergens op de crèche opgepikt en de oeroude wet, dat wanneer iets niet mag het dus des te lekkerder is, ging hier ook op: het werd meerdere malen herhaald.
Zaterdag gingen we naar een klein speeltuintje in het park dat grenst aan hun huis in het zuiden van Parijs. Tot mijn milde schrik zat op een van de toestellen een ‘echte’ gogol. Toen mijn nichtje het meisje naderde hield ik even mijn hart vast, want hoe leg je in vredesnaam aan de ouders van het meisje uit dat jouw nichtje al weet wat een mongool is en dat ook nog eens laat weten aan de mongool in kwestie, maar gelukkig hield nichtje B. zich in.
En natuurlijk kennen ze het verschil tussen gogols en niet-gogols nog niet. Dat bleek zondag toen neefje M. een zorgvuldig opgebouwde Duplotoren omduwde en op de reprimande van zijn moeder reageerde met een stoïcijnse blik en een gortdroog, en in accentloos Frans, uitgesproken: Gogol!
